Na rysunku przedstawiono budowę mostu metodą

Na zdjęciu widać charakterystyczny etap budowy mostu metodą nasuwania podłużnego. To rozwiązanie, które szczególnie dobrze sprawdza się tam, gdzie trudno byłoby postawić tradycyjne rusztowania na całej długości przęsła – chociażby nad rzeką, doliną albo głębokim wąwozem. Zasadą tej technologii jest wykonywanie odcinków mostu na przyczółku (najczęściej za nasypem, tak jak na fotografii), a następnie stopniowe przesuwanie już gotowego fragmentu konstrukcji na właściwe miejsce. W praktyce, na odpowiednio przygotowanej platformie (tzw. stanowisku nasuwania) produkuje się kolejne segmenty ustroju nośnego i systematycznie nasuwa całość przy pomocy siłowników hydraulicznych czy specjalnych wózków jezdnych. Co ciekawe, bardzo często stosuje się tu tzw. nos montażowy – taki lekki, stalowy „dziób” na początku mostu, który redukuje ugięcia i obciążenia podczas nasuwania. Moim zdaniem, to jedna z najciekawszych metod umożliwiających szybki montaż dużych obiektów inżynierskich z minimalną ingerencją w teren pod obiektem. W branży uznaje się tę technikę za wzorcową tam, gdzie liczy się bezpieczeństwo pracowników oraz ograniczenie prac ziemnych i środowiskowych. Warto wiedzieć, że to metoda zgodna m.in. z wytycznymi FIDIC oraz zaleceniami polskich i europejskich norm projektowania mostów.