Do gruntów spoistych należą wyłącznie:

Grunty spoiste to taki rodzaj gruntów, gdzie cząsteczki są bardzo małe, a pomiędzy nimi występują siły spójności. Najlepszymi przykładami są właśnie gliny pylaste, iły oraz gliny zwięzłe. W praktyce rozpoznaje się je po tym, że nawet lekko wilgotne można z łatwością ulepić w kulkę, a po wyschnięciu twardnieją i pękają na charakterystyczne bloki czy bryły. To, co wyróżnia grunty spoiste, to fakt, że zatrzymują wodę – przez co długo schną i łatwo podlegają zjawisku pęcznienia lub kurczenia, co ma ogromne znaczenie na budowie, zwłaszcza przy fundamentach. Przykładowo, ił czy glina pylasta będą się zupełnie inaczej zachowywać pod obciążeniem niż piasek – mają mniejszą wodoprzepuszczalność i często dużo większą nośność, ale także są wrażliwe na zmiany wilgotności. Stosuje się je często jako materiał uszczelniający (np. w wałach ziemnych). Z mojego doświadczenia w budownictwie, to właśnie te grunty wymagają szczególnej ostrożności przy prowadzeniu robót ziemnych. Według norm i podręczników branżowych (np. PN-B-02481), do gruntów spoistych zalicza się grunty o przewadze frakcji ilastej i pylastej, czyli właśnie gliny, iły i ich odmiany. Trochę zabawne, że wiele osób wciąż myśli, że piaski czy pospółki są spoiste, bo czasem się trzymają kupy po deszczu – ale to zupełnie inny mechanizm!