Wskaż wyłącznie grunty spoiste uzyskane w wyniku badań polowych.

Grunty spoiste, takie jak gliny pylaste, iły czy gliny zwięzłe, zdecydowanie należą do tej grupy, o którą chodziło w pytaniu. W praktyce geotechnicznej grunty spoiste to te, które mają widoczne właściwości plastyczne, potrafią zatrzymywać wodę i po uformowaniu nie rozpadają się łatwo. Właśnie gliny pylaste i iły zaliczane są do gruntów spoistych ze względu na dominujący udział frakcji ilastej i pylastej, przez co mają zdolność do tworzenia wiązań między cząstkami, a ich zachowanie jest mocno zależne od wilgotności. Gliny zwięzłe charakteryzują się bardzo dobrą kohezją, przez co stosunkowo trudno je rozbić nawet w stanie suchym. Moim zdaniem, w praktyce projektowania fundamentów czy robót ziemnych, szczególnie ważna jest właśnie ta wiedza, bo od rozpoznania rodzaju gruntu zależy metoda posadowienia budynku i dobór sprzętu. Z doświadczenia wiem, że normy, np. PN-B-02481 czy Eurokod 7, kładą nacisk na poprawną identyfikację gruntów spoistych i niespoistych, bo pomylenie ich może prowadzić do poważnych błędów w ocenie nośności podłoża. W laboratorium i na budowie łatwo to poznać, bo gliny i iły po ugnieceniu nie sypią się jak piasek, tylko dają się formować w wałeczki czy kulki. Warto przy okazji pamiętać, że spoistość tych gruntów sprawia, iż są bardziej podatne na zmiany objętości pod wpływem wilgoci, co bywa nie lada problemem przy budowie domów jednorodzinnych, zwłaszcza na terenach z iłami. Także ogólnie – grunt spoisty to podstawa w geotechnice, a znajomość jego cech ratuje przed niejednym problemem na budowie.