Na rysunku przedstawiono wiadukt

To jest właśnie przykład wiaduktu wielodźwigarowego blachownicowego. Chodzi o to, że konstrukcja opiera się na kilku równoległych dźwigarach wykonanych z blach, które zostały połączone w charakterystyczny sposób – najczęściej poprzez nitowanie lub spawanie. Takie rozwiązanie daje bardzo dobrą nośność przy zachowaniu stosunkowo niewielkiej masy własnej konstrukcji, co przy dużych rozpiętościach ma ogromne znaczenie praktyczne. Widać tutaj dokładnie, jak te główne dźwigary są rozmieszczone pod wiaduktem – to właśnie one przejmują całość obciążeń i przekazują je na podpory. W praktyce, takie konstrukcje spotyka się często w mostach kolejowych, dużych wiaduktach miejskich i wszędzie tam, gdzie liczy się niezawodność i trwałość przy intensywnym ruchu. Moim zdaniem, wybór tego typu przekroju blachownicowego to też świetny kompromis między wytrzymałością a optymalizacją kosztów produkcji. Blachownica jest stosunkowo łatwa do wykonania, a jednocześnie pozwala bardzo dobrze rozłożyć momenty zginające, co wynika z normowych obliczeń konstrukcyjnych (np. PN-EN 1993-1-1). Warto pamiętać, że w tego typu konstrukcjach szczególnie ważna jest kontrola jakości połączeń, bo to one decydują o bezpieczeństwie całego obiektu.