Przedstawione w tabeli parametry dotyczą silnika <br><br> <table><tr><th>Lp.</th><th>Nazwa parametru</th><th>Wartość</th><th>Jednostka</th></tr><tr><td>1.</td><td>Nominalny przepływ oleju</td><td>150</td><td>l/min</td></tr><tr><td>2.</td><td>Prędkość obrotowa</td><td>1 000</td><td>obr/min</td></tr><tr><td>3.</td><td>Chłonność</td><td>75</td><td>cm³/obr</td></tr><tr><td>4.</td><td>Maks. ciśnienie robocze</td><td>35</td><td>MPa</td></tr><tr><td>5.</td><td>Moment obrotowy</td><td>326</td><td>Nm</td></tr></table>

Parametry w tabeli jasno wskazują, że mamy do czynienia z silnikiem hydrostatycznym. Moim zdaniem kluczowa jest tutaj chłonność wyrażona w cm³/obr oraz nominalny przepływ oleju w l/min – to typowe parametry, które opisują silniki hydrauliczne, a konkretnie hydrostatyczne. W klasycznych silnikach spalinowych czy trakcyjnych (elektrycznych) nie spotkasz takich jednostek, bo tam liczy się raczej moc, moment, pojemność czy zużycie paliwa/prądu, ale nie przepływ oleju roboczego. W praktyce, silniki hydrostatyczne są szeroko stosowane na pojazdach szynowych w układach napędu pomocniczego, w maszynach budowlanych, pojazdach specjalnych, często tam gdzie wymagana jest płynna regulacja prędkości i bardzo wysoki moment przy małych obrotach. Przykład – napęd pomocniczy drzwi, przekładni nawrotnych, a nawet napędy pomocnicze wagonów roboczych. Maksymalne ciśnienie 35 MPa to też wartość typowa dla hydrauliki wysokociśnieniowej, a nie dla spalinówek czy elektrycznych. Z mojego doświadczenia dobrą praktyką jest zawsze patrzeć na jednostki i zakresy – to one najczęściej zdradzają charakter techniczny urządzenia. Nie bez powodu w kolejowych normach i dokumentacji technicznej spotkasz te dokładnie parametry przy opisie silników hydrostatycznych.