Określ rodzaj uszkodzenia i sposób naprawy przedstawionego na rysunku napędnego zestawu kołowego.

W tym przypadku mamy do czynienia z wyłamaniem fragmentu koła zębatego przekładni mechanicznej, co zdecydowanie kwalifikuje się jako uszkodzenie krytyczne. Tego typu defekt powstaje najczęściej wskutek zmęczenia materiału, przeciążenia albo błędów eksploatacyjnych, takich jak nieprawidłowa regulacja obciążeń lub brak smarowania. Naprawa przez wymianę uszkodzonego koła zębatego to jedyna rekomendowana droga, bo każda próba naprawy (np. napawanie czy spawanie) mogłaby spowodować jeszcze większe osłabienie materiału, co w pojazdach szynowych jest po prostu nie do zaakceptowania – chodzi przecież o bezpieczeństwo pasażerów i niezawodność całego układu napędowego. W praktyce warsztatowej nie stosuje się tu półśrodków – koło musi być wymienione na nowe lub regenerowane zgodnie z normami producenta. Moim zdaniem, warto też dodać, że po takim uszkodzeniu obowiązkowo sprawdza się również współpracujące elementy przekładni, czy nie doszło do wtórnych uszkodzeń. To bardzo klasyczny przypadek, który świetnie pokazuje, jak ważna jest regularna diagnostyka w utrzymaniu pojazdów szynowych. Z doświadczenia wynika, że ignorowanie pierwszych sygnałów zużycia prowadzi właśnie do takich poważnych awarii, których naprawa jest kosztowna oraz czasochłonna. Norma PN-EN 13260 jasno określa, że koła zębate z wyłamaniami podlegają bezwzględnej wymianie – żadne inne działania nie wchodzą w grę.