Symbol przedstawiony na rysunku, umieszczony na analogowym przyrządzie pomiarowym, oznacza, że jest to miernik

Prawidłowo – ten symbol oznacza przyrząd magnetoelektryczny, czyli wskaźnik z ruchomą cewką w stałym polu magnetycznym magnesu trwałego. To jest klasyczny ustrój pomiarowy typu „moving coil”, bardzo często stosowany w precyzyjnych miernikach analogowych. Cewka nawinięta na lekkim karkasie jest zawieszona w szczelinie magnesu w kształcie podkowy – dokładnie to sugeruje rysunek: kształt podkowy i prostokątny element w środku. Gdy przez cewkę płynie prąd stały, w polu magnesu powstaje moment elektromagnetyczny, który wychyla wskazówkę. Siła sprężyn powrotnych równoważy moment elektromagnetyczny, dzięki czemu wychylenie jest proporcjonalne do prądu. W praktyce oznacza to, że taki miernik idealnie nadaje się do pomiaru prądu i napięcia stałego oraz – po zastosowaniu prostownika lub odpowiednich boczników i dzielników – także innych wielkości (np. prądu zmiennego, mocy, częstotliwości, a nawet wartości logicznych). W awionice i instalacjach pokładowych ustroje magnetoelektryczne są cenione za dużą czułość, dobrą liniowość skali i stosunkowo mały pobór prądu. Moim zdaniem to jeden z najbardziej „wdzięcznych” ustrojów do analizy, bo zachowuje się dość idealnie jak element liniowy. W normach i dokumentacji technicznej (różne wersje PN, IEC) właśnie takim symbolem oznacza się ustroje magnetoelektryczne. Dobra praktyka serwisowa mówi, żeby przy ocenie przyrządu zawsze sprawdzić typ ustroju, bo od niego zależy sposób podłączania, dopuszczalne przeciążenia i reakcja na drgania czy wstrząsy. W lotnictwie ma to szczególne znaczenie – miernik magnetoelektryczny zapewnia stabilne wskazania przy wibracjach kadłuba i zmianach temperatury, o ile jest prawidłowo zabudowany i skalibrowany. Warto też pamiętać, że taki ustrój reaguje na biegunowość – odwrotne podłączenie prądu zmieni kierunek wychylenia, co jest krytyczne przy pracy na instalacji samolotu.