Który przyrząd można wyskalować w jednostkach temperatury i użyć jako wskaźnika termometru gazów za turbiną silnika odrzutowego?

Wybór woltomierza jako wskaźnika temperatury gazów za turbiną ma bardzo konkretne, techniczne uzasadnienie. W praktycznych układach pomiaru EGT (Exhaust Gas Temperature) w silnikach odrzutowych stosuje się czujniki termoelektryczne, najczęściej termopary typu chromel–alumel lub podobne. Taka termopara nie daje „od razu” temperatury, tylko generuje niewielkie napięcie elektryczne, zależne od różnicy temperatur między złączem pomiarowym a odniesienia. To napięcie jest rzędu miliwoltów, ale jest ściśle powiązane z temperaturą zgodnie z charakterystyką producenta i odpowiednimi normami (np. IEC dla termopar). Dlatego wskaźnik w kabinie pilota jest w istocie woltomierzem lub przetwornikiem napięcie–odchylenie wskazówki, wyskalowanym już nie w woltach, tylko bezpośrednio w stopniach Celsjusza lub czasem w stopniach Fahrenheita. Moim zdaniem to jest dobry przykład, jak w lotnictwie praktycznie wykorzystuje się czujniki elektryczne: pilot nie musi znać napięcia, interesuje go temperatura, więc skala przyrządu jest „przekodowana”. W nowocześniejszych systemach EICAS/ECAM sygnał z termopary idzie najpierw do przetwornika A/C, a potem jest cyfrowo przeliczany i wyświetlany na ekranie, ale zasada pozostaje ta sama – podstawą jest pomiar napięcia. Dobre praktyki mówią też o kompensacji temperatury zimnego złącza termopary i kalibracji wskaźnika, żeby wskazania EGT były powtarzalne i zgodne z dokumentacją silnika. W serwisie technicznym sprawdza się poprawność działania całego toru: od termopary, przez przewody, aż po woltomierz-wskaźnik, właśnie w oparciu o znane wartości napięcia odniesienia. Dlatego to właśnie woltomierz, a nie inny przyrząd, nadaje się do wyskalowania w jednostkach temperatury i stosowania jako wskaźnik EGT.