Na rysunku przedstawiono schemat instalacji elektrycznej samolotu dwusilnikowego, w której zastosowano prądnice o napięciu

Prawidłowa odpowiedź to 28 VDC, bo pokazany schemat przedstawia typową instalację elektryczną małego lub średniego samolotu dwusilnikowego zasilaną z prądnic/generatorów prądu stałego niskiego napięcia. Widać na rysunku klasyczne DC busy: LH BUS, RH BUS, ESS BUS, BAT BUS, MD BUS, do tego akumulatory BAT 1 i BAT 2 oraz APU. Taki układ jest charakterystyczny właśnie dla systemów 28‑woltowych DC stosowanych w lotnictwie ogólnym i w wielu regionalnych maszynach. Standard branżowy, opisany m.in. w normach opartych na MIL‑STD i SAE (np. ARP dotyczące instalacji pokładowych), przewiduje dla większości odbiorników awionicznych i instalacyjnych zasilanie 28 VDC – wynika to z kompromisu między bezpieczeństwem porażeniowym, masą przewodów, stratami mocy i możliwością ładowania akumulatorów pokładowych. Moim zdaniem warto zapamiętać, że: akumulatory lotnicze to zwykle 24 V nominalnie, a instalacja pracuje na ok. 28 V podczas ładowania i pracy generatorów. Na takim napięciu chodzą m.in. styczniki, przekaźniki, część awioniki, oświetlenie wewnętrzne, pompy paliwa, siłowniki klap (w mniejszych samolotach) czy systemy sterowania rozruchem. Jeśli w samolocie jest również instalacja AC (400 Hz), to i tak jej źródłem są przetwornice lub generatory napędzane z DC‑busa 28 V. Z mojego doświadczenia, jak widzisz dużo „BUS”, „BAT BUS”, APU, GEN 1/GEN 2 bez podanych faz, to prawie zawsze mówimy o systemie prądu stałego 28 V, a nie o wysokim napięciu AC znanym z większych odrzutowców liniowych.