Wskaźnik przedstawiony na rysunku to element zobrazowania informacji systemu

Przedstawiony wskaźnik to klasyczny CDI/HSI dla systemu ILS, czyli przyrząd do zobrazowania lokalizera i ścieżki schodzenia (glide slope). Poziomy pręcik z kropkami odnosi się do odchylenia bocznego od osi pasa – to jest sygnał LOC. Jeśli pręt wychyla się na lewo lub prawo, pilot wie, że samolot jest z boku kursu ILS i musi skorygować kierunek. Pionowy pręcik z kropkami pokazuje odchylenie od ścieżki schodzenia – sygnał GS. Gdy jest „u góry”, samolot jest poniżej ścieżki, gdy „na dole” – powyżej. Te kropki (dots) są wyskalowane wg standardów ICAO/FAA – zwykle jedna kropka to określona liczba stopni odchylenia od wiązki. Moim zdaniem to jedno z najważniejszych zobrazowań w podejściach precyzyjnych, bo pilot dostaje w jednym przyrządzie informację o położeniu względem osi pasa i profilu zniżania. Kolorowe pola BLUE/YELLOW i czerwone flagi ostrzegawcze informują o utracie prawidłowego sygnału lub nieuzbrojonym trybie, co jest zgodne z dobrymi praktykami – pilot nie powinien polegać na wskaźniku bez prawidłowej identyfikacji sygnału ILS (odsłuch kodu Morse’a, sprawdzenie częstotliwości, identyfikatora). W eksploatacji awioniki technik musi znać charakterystykę tego wskaźnika: zakres wychyleń, zależność od napięć sterujących z odbiornika ILS, procedury kalibracji i testu bit przed lotem. W praktyce serwisowej często sprawdza się, czy wskazania LOC/GS reagują prawidłowo na testowe sygnały generatora ILS. To wszystko jednoznacznie wskazuje, że chodzi o element zobrazowania systemu ILS, a nie DME, NDB czy TACAN.