Organizacja lub osoba, która stwierdzi, że stan statku powietrznego lub podzespołu stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa lotu, musi ten fakt zgłosić do kompetentnych władz w ciągu

Prawidłowa jest odpowiedź „72 godzin”, bo przepisy lotnicze traktują zgłaszanie poważnych zagrożeń jako działanie pilne, ale jednocześnie dają trochę czasu na zebranie podstawowych danych i wypełnienie raportu w sposób sensowny, a nie „na kolanie”. W typowych regulacjach dotyczących zgłaszania zdarzeń lotniczych (np. systemy typu occurrence reporting, zgodne z podejściem EASA / ICAO) przyjmuje się właśnie maksymalnie 72 godziny na zgłoszenie poważnego zagrożenia bezpieczeństwa. Chodzi o takie sytuacje, gdy stan statku powietrznego, instalacji, podzespołu albo systemu może realnie doprowadzić do wypadku lub poważnego incydentu, jeśli nie zostanie szybko wykryty i usunięty. 72 godziny to kompromis między koniecznością szybkiego przekazania informacji do właściwych władz (np. Urząd Lotnictwa Cywilnego, kompetentny organ nadzoru, czasem również producent) a realiami pracy w organizacji obsługowej czy u użytkownika statku powietrznego. W praktyce, jeśli technik obsługi lub inżynier CAMO stwierdzi np. pęknięcie elementu struktury w okolicy mocowania skrzydła, nietypowe uszkodzenie przewodów elektrycznych grożące zwarciem albo objawy poważnej awarii systemu awionicznego wpływającej na nawigację czy sygnalizację ostrzegawczą, powinien w ciągu tych 72 godzin sporządzić raport do kompetentnego organu. Moim zdaniem kluczowe jest, żeby nie traktować tego jako „maksymalnego czasu do odczekania”, tylko jako absolutną górną granicę. Dobre praktyki branżowe i kultura bezpieczeństwa mówią jasno: zgłaszamy jak najszybciej, często jeszcze tego samego dnia, a 72 godziny są po to, żeby zdążyć zebrać numery części, dane z dokumentacji, wpisy z książki płatowca, itp. Takie zgłoszenia są potem używane do analiz trendów, biuletynów serwisowych, zmian w programach obsługi, więc od rzetelności i terminowości tych raportów zależy nie tylko bezpieczeństwo jednego samolotu, ale całej floty i innych operatorów.