Ile wynosi całkowita moc prądu stałego wydzielona na rezystorach w układzie przedstawionym na schemacie, jeżeli R1 = 14 Ω, a R2 = R3 = 28 Ω

W tym zadaniu kluczowe jest poprawne rozpoznanie połączeń rezystorów i zastosowanie podstawowych praw obwodów prądu stałego. Na schemacie widzimy źródło napięcia 28 V, szeregowo włączony rezystor R1 = 14 Ω oraz gałąź równoległą złożoną z R2 i R3, gdzie R2 = R3 = 28 Ω. Najpierw upraszczamy część równoległą: dwie jednakowe rezystancje w połączeniu równoległym zastępujemy rezystancją zastępczą R23 = (R2·R3)/(R2+R3). Dla dwóch równych oporów jest to po prostu połowa wartości jednego z nich, czyli R23 = 28 Ω / 2 = 14 Ω. Teraz cały obwód sprowadza się do dwóch rezystorów połączonych szeregowo: R1 = 14 Ω i R23 = 14 Ω, więc rezystancja całkowita wynosi Rz = 14 Ω + 14 Ω = 28 Ω. Korzystamy z prawa Ohma: I = U / Rz = 28 V / 28 Ω = 1 A. Mając prąd w obwodzie, możemy policzyć całkowitą moc wydzielaną na rezystorach: P = U·I = 28 V · 1 A = 28 W. Można to też policzyć ze wzoru P = U² / Rz = 28² / 28 = 28 W, co ładnie się zgadza. W praktyce lotniczej taki sposób liczenia mocy jest bardzo ważny, bo instalacje 28 V DC są standardem w wielu statkach powietrznych i trzeba umieć szybko oszacować, jaką moc wydzielą rezystory, przewody czy odbiorniki, żeby nie przegrzać elementów, dobrać właściwe zabezpieczenia i przekroje przewodów. Moim zdaniem warto od razu wyrabiać nawyk liczenia zarówno rezystancji zastępczej, jak i rozkładu mocy, bo w realnych układach awionicznych mamy dużo bardziej rozbudowane sieci, ale opierają się dokładnie na tych samych zasadach. Dobrą praktyką w technice jest też zawsze sprawdzić wynik „na zdrowy rozsądek”: tu napięcie 28 V i rezystancja 28 Ω dają prąd 1 A, więc moc rzędu kilkudziesięciu watów jest jak najbardziej logiczna.