W przypadku uszkodzenia ładunku lotniczego oznaczonego klasą 7 DGR – Radioactive Material w pierwszej kolejności należy wezwać

W przypadku materiałów niebezpiecznych klasy 7, czyli materiałów promieniotwórczych transportowanych drogą lotniczą, zawsze najważniejsze jest zapewnienie bezpieczeństwa ludzi i środowiska. Lotniskowa służba ratunkowo-gaśnicza (LSRG) to jednostka specjalnie przeszkolona do natychmiastowego reagowania na wszelkiego rodzaju zdarzenia z udziałem substancji niebezpiecznych, w tym radioaktywnych. Z mojego doświadczenia wynika, że ich działania są kluczowe zarówno na etapie oceny zagrożenia, jak i późniejszego zabezpieczenia miejsca zdarzenia. Międzynarodowe standardy, jak IATA DGR oraz ICAO Technical Instructions, jednoznacznie wskazują na konieczność priorytetowego powiadamiania służb ratowniczych, które mają procedury i sprzęt do zabezpieczenia terenu oraz ograniczenia rozprzestrzeniania się skażenia. Lotniskowa straż dysponuje wyposażeniem do pomiaru poziomu promieniowania, środkami ochrony osobistej oraz procedurami dekontaminacji. W praktyce to właśnie od ich szybkiej interwencji zależy skuteczne odizolowanie uszkodzonego ładunku oraz minimalizacja skutków dla osób postronnych, załogi i infrastruktury lotniskowej. Takie podejście jest też zgodne z filozofią bezpieczeństwa tzw. first responderów – zawsze najpierw działają ci, którzy mają kompetencje do zabezpieczenia zagrożenia przed eskalacją, a dopiero później angażowane są kolejne służby i instytucje. Nawet jeśli szkoda wydaje się niewielka, to kontakt z substancją radioaktywną wymaga bardzo specyficznych działań i nie można tego bagatelizować. Dla mnie to jedna z tych sytuacji, gdzie po prostu nie ma miejsca na domysły czy improwizację – liczy się szybka, profesjonalna reakcja wyspecjalizowanego zespołu.