Której informacji nie można uzyskać przy pomocy urządzeń radiolokacyjnych?

To naprawdę celna odpowiedź, bo urządzenia radiolokacyjne, nawet najbardziej zaawansowane, nie są w stanie ustalić tożsamości członków załogi statku powietrznego. Radar pokazuje nam pozycję, wysokość i czasem dodatkowe informacje nadawane przez transponder, ale nigdy nie jest to personalia ludzi na pokładzie. Co ciekawe, transpondery (np. Mode S czy ADS-B) przekazują kod urządzenia, identyfikator lotu czy nawet numer rejestracyjny maszyny, ale to dalej nie jest bezpośrednia informacja o osobach na pokładzie. W praktyce służby ruchu lotniczego polegają na planach lotów i komunikacji radiowej, by dowiedzieć się kto konkretnie pilotuje daną maszynę. Tak jest zresztą przyjęte w ICAO Annex 10 i innych standardach lotniczych. Stosując radary, można świetnie monitorować ruch powietrzny, śledzić trajektorie, wykrywać kolizje czy nawet wspierać działania ratownicze, ale identyfikacja personalna załogi to już zupełnie inna bajka – tu wkracza dokumentacja i kontakt radiowy. Moim zdaniem to logiczne, bo przecież radar nie patrzy przez kabinę jak kamera. W codziennej pracy, gdy mamy kontakt z radiolokacją, zawsze trzeba pamiętać, że to narzędzie służy głównie do lokalizacji i kontroli ruchu, nie do rozpoznawania ludzi.