Które z wymienionych umocnień brzegów cieków wykonywane są z koszy stalowych wypełnionych kamieniami?

Prawidłowa odpowiedź to gabiony, bo właśnie one są wykonywane z koszy stalowych (z siatki stalowej lub drutu powlekanego) wypełnionych kamieniem. Konstrukcyjnie gabion to po prostu „klatka” z drutu, najczęściej ocynkowanego albo powlekanego PVC, podzielona na komory, którą na budowie wypełnia się kamieniem o odpowiedniej frakcji. Dzięki temu powstaje ciężka, ale jednocześnie dość elastyczna bryła, dobrze pracująca przy obciążeniach od wody, lodu i osiadań gruntu. W regulacji cieków wodnych gabiony stosuje się do umacniania brzegów, skarp, przyczółków mostowych, a także do budowy progów i opasek brzegowych. Sprawdzają się szczególnie tam, gdzie występuje erozja brzegowa i podmywanie skarp przez nurt rzeki. Z mojego doświadczenia gabiony są bardzo wygodne w miejscach o gorszym dojeździe, bo można je dostarczyć na budowę „na płasko” i dopiero na miejscu formować oraz wypełniać kamieniem z lokalnego źródła, o ile spełnia wymagania normowe co do mrozoodporności i wytrzymałości. Dobrą praktyką jest układanie pod gabionami geowłókniny filtracyjnej, żeby zapobiec wypłukiwaniu gruntu spod konstrukcji. Warto też pamiętać o prawidłowym wiązaniu koszy między sobą drutem wiązałkowym – wtedy cała opaska brzegowa pracuje jak jeden monolit, a nie zbiór luźnych pudełek. W przeciwieństwie do narzutów czy materacy faszynowych, gabiony tworzą konstrukcję ciężką, półsztywną i dość trwałą, często szacowaną na kilkadziesiąt lat eksploatacji przy zachowaniu podstawowej konserwacji.