Aby odprowadzić wodę przesiąkającą przez beton w korpusie zapory, należy wykonać

Prawidłowo – w korpusie zapory betonowej wodę przesiąkającą odprowadza się przez system pionowych drenów połączonych z poziomymi galeriami. Chodzi o to, żeby woda, która mimo wszystko przenika przez beton i strefę kontaktu beton–podłoże skalne, nie podnosiła ciśnienia w betonie ani pod fundamentem. Pionowe dreny działają jak „studnie” odciążające – zbierają wodę z różnych poziomów w korpusie i kierują ją w dół, natomiast poziome galerie (tzw. galerie inspekcyjne, drenażowe) przejmują tę wodę i odprowadzają ją w kontrolowany sposób do odpływów, kanałów zbiorczych lub urządzeń zrzutowych. W praktyce, zgodnie z dobrą praktyką hydrotechniczną i wytycznymi projektowymi (np. Instrukcje ITB, dawne normy PN-B oraz wytyczne IMGW), galerie umieszcza się w dolnej części zapory, zwykle w strefie fundamentu. W ich ścianach wierci się otwory, w których montuje się pionowe dreny lub kotwy i piezometry. Dzięki temu można jednocześnie: kontrolować filtrację, zmniejszać parcie wody, monitorować ciśnienie piezometryczne i stan konstrukcji. Moim zdaniem to jedno z kluczowych rozwiązań, które odróżnia nowoczesną, bezpieczną zaporę od prostej „ściany z betonu”. Brak takiego układu drenaż–galeria powodowałby wzrost ciśnienia podpodstawowego, ryzyko wyporu, pęknięć, a nawet utratę stateczności. Na co dzień obsługa zapory ma dostęp do galerii, może wizualnie ocenić przecieki, zmierzyć ilość przesiąkającej wody, wykonać iniekcje uszczelniające. W wielu obiektach modernizowanych w Polsce właśnie dobudowa lub usprawnienie systemu pionowych drenów i poziomych galerii była podstawowym zabiegiem poprawiającym bezpieczeństwo budowli hydrotechnicznej.