Remont jazu należy wykonywać w okresie

Prawidłowo wskazany okres remontu jazu to czas niskich stanów wody w rzece. W hydrotechnice to jest absolutna podstawa organizacji robót: im mniej wody przepływa przez budowlę, tym łatwiej jest ją zabezpieczyć, odwodnić i bezpiecznie prowadzić prace. Przy niskim stanie wody można ograniczyć przepływ przez jaz, czasem całkowicie wyłączyć z pracy część przęseł, wykonać grodze tymczasowe, pompowanie i uzyskać suchy lub prawie suchy front robót. Dzięki temu spada ryzyko podmycia fundamentów, zalania wykopów czy uszkodzenia sprzętu. Z mojego doświadczenia dobrze zorganizowany remont przy niskiej wodzie pozwala spokojnie wykonać naprawy zamknięć, ubezpieczenia dna poniżej jazu, uszczelnienia progów, wymianę elementów stalowych i betonowych, a nawet prace spawalnicze i iniekcje bez ciągłego stresu, że nagły wzrost poziomu wody przerwie roboty. W wytycznych eksploatacji budowli piętrzących oraz w dobrych praktykach zarządców wód przyjmuje się zasadę planowania prac remontowych i konserwacyjnych właśnie na okres hydrologicznie korzystny – najczęściej późne lato lub wczesna jesień, kiedy przepływy są zazwyczaj najmniejsze i bardziej stabilne. To też ułatwia prowadzenie ruchu wód: można na czas robót przejąć przepływ przez inne przęsła albo przez obiekt rezerwowy. W praktyce, przy niskich stanach wody łatwiej też kontrolować erozję poniżej jazu, sprawdzić stan narzutów, materacy gabionowych czy faszynowych. Krótko mówiąc: mniejszy przepływ to większe bezpieczeństwo ludzi, sprzętu i samej budowli, a do tego większa dokładność robót i mniejsze koszty zabezpieczeń tymczasowych.