Kontrolę wykonanych robót faszynadowych przeprowadza się, oceniając

Poprawnie wskazana odpowiedź „jakość i ilość wykonanych robót” bardzo dobrze oddaje sens profesjonalnej kontroli robót faszynowych. W praktyce hydrotechnicznej sama ilość wbudowanej faszyny, liczba metrów bieżących umocnienia czy liczba pali nie wystarcza, żeby uznać robotę za prawidłowo wykonaną. Inspektor nadzoru, kierownik budowy czy nawet doświadczony majster zawsze ocenia dwie rzeczy równocześnie: czy wykonano pełny zakres przewidziany w dokumentacji (ilość) oraz czy wykonano to zgodnie z projektem, specyfikacją techniczną i zasadami sztuki budowlanej (jakość). Jakość robót faszynowych obejmuje m.in. właściwe ułożenie wiązek faszynowych (gęstość, kierunek, zakład), prawidłowe ich przymocowanie do podłoża (paliki, drut, kołki), zachowanie projektowanych spadków skarp i niwelety dna, a także odpowiednie dociążenie narzutem kamiennym lub innym materiałem przewidzianym w dokumentacji. Kontroluje się też stan techniczny samej faszyny – czy nie jest przegniła, przesuszona, czy średnice gałęzi są zgodne z wymaganiami. Z kolei ilość robót sprawdza się na podstawie obmiaru geodezyjnego, dziennika budowy, protokołów odbioru częściowego i końcowego. Z mojego doświadczenia dobrą praktyką jest porównywanie obmiaru powykonawczego z projektem oraz oględziny w terenie po pierwszych wyższych stanach wody – wtedy widać, czy ilość i jakość robót były wystarczające. Normy branżowe i specyfikacje techniczne zamówienia publicznego zawsze kładą nacisk na obie te rzeczy, bo tylko kompletna kontrola ilościowo–jakościowa daje gwarancję trwałości umocnienia, bezpieczeństwa skarp i stabilnej pracy całego układu regulacyjnego.