Podczas wykonywania wału przeciwpowodziowego należy, w każdej warstwie układanego gruntu kontrolować

Prawidłowo wskazany został wskaźnik zagęszczenia, bo przy budowie wału przeciwpowodziowego kluczowe jest właśnie to, jak mocno grunt jest zagęszczony w każdej warstwie. Od zagęszczenia zależy nośność wału, jego stateczność oraz odporność na filtrację wody. Grunt słabo zagęszczony będzie się osiadał, może pękać, tworzyć szczeliny, a w efekcie woda łatwiej znajdzie drogę przez korpus wału. W praktyce na budowie stosuje się najczęściej odniesienie do tzw. wskaźnika zagęszczenia Is, liczonego w stosunku do maksymalnej gęstości objętościowej szkieletu gruntowego określonej z normalnej próby Proctora. Dobre praktyki i wytyczne hydrotechniczne wymagają zwykle, żeby w korpusie wału osiągać Is co najmniej 0,95, a w strefach szczególnie odpowiedzialnych – nawet wyżej. Moim zdaniem to jest jedna z tych rzeczy, których na budowie naprawdę nie można odpuszczać. W każdej ułożonej warstwie gruntu kontroluje się więc zagęszczenie, stosując np. płyty dynamiczne, sondowania, czasem metodę obciążeń próbnych. Warstwy mają określoną grubość roboczą (np. 20–30 cm przed zagęszczeniem), żeby sprzęt zagęszczający mógł faktycznie „przepracować” cały przekrój. W praktyce wygląda to tak, że operator rozkłada warstwę, walec lub zagęszczarka wykonuje wymaganą liczbę przejść, a potem laborant lub geotechnik wykonuje kontrolne pomiary. Dopiero po potwierdzeniu odpowiedniego wskaźnika zagęszczenia można kłaść następną warstwę. To jest standardowa procedura na dobrze prowadzonej budowie wałów, zgodna z zasadami budownictwa hydrotechnicznego i normami geotechnicznymi, bo bez odpowiedniego zagęszczenia nawet najlepszy projekt na papierze nie obroni się w czasie wysokiej wody.