Na podstawie tabeli określ graniczną prędkość przepływu wody w cieku, którego brzegi zostaną wzmocnione walcami kokosowymi oplecionymi sznurem, a palikowanie będzie wykonane bez podsypki skalnej. <br><br> <table><tr><th>Rodzaj walca w zależności od materiału oplotu</th><th>Graniczna prędkość przepływu[m · s⁻¹]</th><th>Graniczne składowe styczne naprężenia[N · m⁻²]</th></tr><tr><td>Walce kokosowe w oplocie sznurowym (tylko palikowane, bez podsypki skalnej)</td><td>≤ 1,5</td><td>10÷39</td></tr><tr><td>Walce kokosowe w oplocie polipropylenowym (tylko palikowane, bez podsypki skalnej)</td><td>≤ 2,4</td><td>39÷146</td></tr><tr><td>Walce kokosowe w oplocie polipropylenowym (palikowane na podsypce skalnej)</td><td>≤ 3,7</td><td>> 146</td></tr></table>

Prawidłowo wskazana została wartość 1,5 m·s⁻¹. Wynika to bezpośrednio z tabeli: dla walców kokosowych w oplocie sznurowym, tylko palikowanych i bez podsypki skalnej, graniczna prędkość przepływu wynosi ≤ 1,5 m·s⁻¹. Kluczowe są tu dwa elementy opisu: rodzaj oplotu („sznurowy”) oraz sposób zabudowy („tylko palikowane, bez podsypki skalnej”). Dokładnie taki wariant jest podany w treści pytania, więc wybieramy wartość przypisaną w tabeli do tego wiersza. Graniczna prędkość przepływu oznacza maksymalną prędkość wody, przy której umocnienie z walców kokosowych zachowuje stateczność i nie ulega wypłukiwaniu ani przemieszczeniu. W praktyce, przy projektowaniu umocnień brzegów cieków, zawsze dobiera się rodzaj walców i sposób ich zakotwienia do spodziewanych prędkości przepływu i naprężeń stycznych. Dla oplotu sznurowego bez podsypki skalnej zakres odporności jest mniejszy (tu: prędkość do 1,5 m·s⁻¹ i składowe styczne 10–39 N·m⁻²), dlatego takie rozwiązanie stosuje się raczej w małych ciekach, rowach melioracyjnych, odcinkach o spokojnym przepływie, gdzie nie przewiduje się gwałtownych wezbrań. Moim zdaniem dobrze jest zapamiętać zasadę: im solidniejszy oplot i lepsze zakotwienie (np. podsypka skalna), tym większą prędkość wody można bezpiecznie przyjąć. To widać w tabeli – przejście z oplotu sznurowego na polipropylenowy, a potem jeszcze dodanie podsypki skalnej, od razu podnosi dopuszczalną prędkość. W dobrych praktykach hydrotechnicznych zaleca się też przyjmowanie pewnego marginesu bezpieczeństwa, czyli projektowanie umocnień na nieco większe obciążenia niż typowe, ale w zadaniach testowych trzymamy się dokładnie wartości z tabeli. Tu więc bez dyskusji – poprawna jest wartość 1,5 m·s⁻¹.