W celu zabezpieczenia jazu przed szkodliwym działaniem filtracji stosuje się

Prawidłowo wskazana odpowiedź „ścianki szczelne stalowe” dobrze trafia w sedno problemu filtracji przy jazach. W praktyce hydrotechnicznej, gdy projektuje się jaz, jednym z kluczowych zagadnień jest ograniczenie przesiąku wody pod fundamentem i wzdłuż przyczółków, bo nadmierna filtracja może prowadzić do rozmycia podłoża, podniesienia ciśnienia spływowego i w konsekwencji do podmycia konstrukcji. Stalowe ścianki szczelne (grodzice) wbija się w podłoże przed lub za budowlą, tak aby wydłużyć drogę filtracji i obniżyć gradient hydrauliczny. Moim zdaniem to jest taki podstawowy „bezpiecznik” przy wielu budowlach piętrzących – tani nie jest, ale bardzo skuteczny. Ścianki szczelne wykonuje się zazwyczaj z grodzic stalowych typu Larssen lub podobnych profili, które łączą się na zamkach i tworzą prawie nieprzepuszczalną przegrodę. W normach i wytycznych branżowych (np. wytyczne projektowania budowli hydrotechnicznych IMGW, dawne wytyczne COBRW) podkreśla się, że dobór głębokości wbicia grodzic powinien wynikać z obliczeń filtracji i stateczności podłoża. Nie wbija się ich „na oko”, tylko analizuje się warstwy gruntowe, współczynniki filtracji, możliwe soczewki piasków itp. W praktyce na budowach jazów stosuje się ścianki szczelne stalowe zarówno jako element tymczasowy (na czas wykonania fundamentu w suchym wykopie), jak i jako element trwały – właśnie w celu ograniczenia filtracji i poprawy stateczności hydraulicznej. Spotkasz je np. przy jazach klapowych, sektorowych, ale też przy małych jazach stałych, gdy podłoże jest słabsze albo występują grunty przepuszczalne. Dobrą praktyką jest łączenie ścianek szczelnych z przesłonami betonowymi, ekranami z iłów lub geosyntetykami, ale stalowa ścianka pełni tu główną rolę uszczelniającą. Warto też pamiętać, że oprócz ochrony przed filtracją, grodzice zwiększają odporność budowli na podmycie i działanie wody wysokiej, co w kontekście bezpieczeństwa przeciwpowodziowego jest naprawdę kluczowe.