Na rysunku cyfrą 2 oznaczono wał przeciwpowodziowy

Prawidłowo wskazany został wał przeciwpowodziowy otwarty. Na takim schemacie hydrotechnicznym wał otwarty to obwałowanie prowadzone tylko wzdłuż jednej strony chronionego terenu, bez zamknięcia go w pełną „obręcz”. Od strony rzeki mamy wał, a z drugiej strony teren pozostaje otwarty, najczęściej wyżej położony lub naturalnie osłonięty. Moim zdaniem to jeden z podstawowych typów wałów, które trzeba rozróżniać już na poziomie technikum, bo od tego zależy sposób projektowania odwodnienia, zjazdów, przepustów czy dróg kontrolnych. Wały otwarte stosuje się głównie wzdłuż długich odcinków rzek, żeby ochronić doliny zalewowe, zabudowę wiejską, infrastrukturę drogową i kolejową. W normach i wytycznych (np. dawniej Instrukcje IMGW, wytyczne dotyczące ochrony przeciwpowodziowej) wyraźnie rozróżnia się wały otwarte, zamknięte i pierścieniowe, bo mają inne zadania i inne wymagania co do długości, wysokości, konstrukcji korpusu oraz rozwiązań odwodnieniowych. W praktyce utrzymania urządzeń wodnych wał otwarty łatwiej się kontroluje – przeglądy okresowe polegają na sprawdzaniu korony, skarp i podnóża od strony odpowietrznej i odpowietrznej, ale nie ma dodatkowych odcinków zamykających obiekt jak w wałach pierścieniowych. Taki wał współpracuje też z innymi urządzeniami, np. przepustami, jazami czy rowami odwadniającymi, aby bezpiecznie przeprowadzić wody powodziowe w korycie rzeki, a nie przez tereny zabudowane. Z doświadczenia widać, że dobra znajomość pojęcia „wał otwarty” bardzo pomaga przy czytaniu map przeciwpowodziowych i dokumentacji projektowej.