Rysunek przedstawia wycinek nakresu manewrowego, wykonany na statku płynącym KR = 001° z prędkością vₙ = 5 węzłów. Jaka będzie odległość największego zbliżenia z obserwowaną jednostką, jeżeli pozycje P₀ i P₁ sporządzono w odstępie 6 minutowym?

Tutaj mamy do czynienia z klasycznym przykładem określania odległości największego zbliżenia (DCPA – Distance of Closest Point of Approach) na podstawie nakresu manewrowego oraz danych z dwóch pozycji w odstępie czasu. Prawidłowa odpowiedź, czyli 7,5 kabla, wynika z zastosowania wyznaczania wektora ruchu jednostek oraz analizy ich pozycji na diagramie. Najważniejsze jest tutaj prawidłowe odczytanie i zinterpretowanie danych z wykresu, przeliczenie przebytej drogi względem czasu oraz właściwe założenie, że obserwowany obiekt przemieszcza się względem naszego statku zgodnie z wektorem względnym. W praktyce na mostku bardzo często wykorzystuje się takie schematy, szczególnie podczas prowadzenia nawigacji radarowej czy planowania manewrów unikowych – moim zdaniem to jedna z podstawowych umiejętności każdego oficera wachtowego. Warto pamiętać, że przeliczanie kabli na mile morskie i odwrotnie to podstawa. Dobrze też znać branżowe standardy, jak np. rekomendacje IMO dotyczące minimalnych odległości zbliżenia na morzu czy zarządzanie ryzykiem kolizji. Takie zadania uczą praktycznego podejścia do kwestii bezpieczeństwa żeglugi – czasami 1 kabel to różnica między spokojnym minięciem a sytuacją kolizyjną. W realnych warunkach, zwłaszcza na akwenach o dużym natężeniu ruchu, szybkie i poprawne wyznaczanie DCPA potrafi uratować skórę, więc polecam solidnie opanować tę umiejętność.