Przy czynnym uwzględnianiu prądu na mapie, wektor prądu należy wprowadzić

Wybór odpowiedzi „z pozycji wyjścia” jest jak najbardziej trafiony. W praktyce nawigacyjnej, kiedy chcemy uwzględnić prąd podczas planowania kursu na mapie, wektor prądu zawsze należy odkładać wychodząc z punktu wyjścia, czyli pozycji, z której rozpoczynamy podróż. To właśnie na tym etapie uwzględnia się wpływ prądu na trasę statku, zanim zaczniemy planować kurs rzeczywisty względem dna. Praktycy żeglarstwa i nawigacji morskiej doskonale wiedzą, że odłożenie wektora prądu z punktu wyjścia pozwala dokładnie przewidzieć, gdzie znajdziemy się po określonym czasie, uwzględniając rzeczywiste warunki hydrologiczne. Tak jest też w podręcznikach, np. w „Nawigacji morskiej” czy materiałach IMO – zawsze podkreśla się, że na etapie wyznaczania drogi rzeczywistej od pozycji wyjścia rysujemy najpierw wektor prądu, a potem na jego końcu odkładamy wektor kursu względem wody. Moim zdaniem warto pamiętać, że to pozwala uniknąć późniejszych błędów przy wyznaczaniu pozycji obserwowanej oraz eliminuje potencjalne nieścisłości w zapisie dziennika okrętowego. W praktyce codziennej, na statkach czy żaglówkach, wielu początkujących nawigatorów robi ten błąd i próbuje odkładać prąd od pozycji docelowej – a to prowadzi do poważnych rozbieżności między planem a rzeczywistością. Zawsze zaczynamy od pozycji, na której faktycznie jesteśmy – tylko wtedy planowanie trasy i poprawianie kursu ma sens i przynosi wymierne efekty.