Na podstawie poniższej kombinacji tendencji namiaru i odległości do obserwowanego echa radarowego wskaż sytuację, w której statek własny i obserwowana jednostka są całkowicie bezpieczne. <br><br> <table><tr><th><th>Namiar na obserwowaną jednostkę</th><th>Odległość do obserwowanej jednostki</th></th></tr><tr><td>A.</td><td>nie zmienia się</td><td>szybko maleje</td></tr><tr><td>B.</td><td>zmienia się wolno</td><td>maleje</td></tr><tr><td>C.</td><td>zmienia się szybko</td><td>maleje</td></tr><tr><td>D.</td><td>ma dowolną wartość</td><td>nie zmienia się lub wzrasta</td></tr></table>

Odpowiedź D jest poprawna, ponieważ w sytuacji, gdy namiar na obserwowaną jednostkę może mieć dowolną wartość, a odległość do niej nie zmienia się lub wręcz wzrasta, oznacza to, że jednostki te nie zbliżają się do siebie. W praktyce oznacza to, że nie istnieje bezpośrednie zagrożenie kolizją. Tego typu analiza jest kluczowa w nawigacji morskiej, gdzie zgodnie z Konwencją ONZ o prawie morza, bezpieczeństwo ruchu okrętów powinno być priorytetem. Dobrze jest również pamiętać o zasadzie „Utrzymania bezpiecznej odległości”, co jest istotne szczególnie w warunkach ograniczonej widoczności. Jeśli odległość do jednostki wzrasta, to nie tylko znaczy, że jednostki nie są w kolizyjnej trajektorii, ale również, że można stosować mniej agresywne manewry, co może być przydatne w sytuacjach, gdy inne jednostki znajdują się w pobliżu. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania bezpieczeństwem morskim.