W czasie żeglugi w warunkach ograniczonej widzialności naniesiono pozycję obserwowanego statku na nakres radarowy. Analizując dane w tabeli określ, sytuację statku własnego, płynącego KR=125° z prędkością v=10 węzłów? <br><br> <table><tr><td>P₀</td><td>1524</td><td>NR = 185,0°</td><td>dᵣ = 5,0 Mm</td></tr><tr><td>P₆</td><td>1530</td><td>NR = 185,0°</td><td>dᵣ = 4,5 Mm</td></tr></table>

Trafiłeś w sedno tego, co najważniejsze w tej sytuacji nawigacyjnej. Jeśli śledzimy dwa odczyty pozycji obserwowanego statku na radarze, a namiar relatywny (NR) pozostaje taki sam – tutaj cały czas 185°, a odległość od statku własnego maleje (z 5,0 na 4,5 Mm), to mamy klasyczną sytuację niebezpieczeństwa kolizji. To jest prosta, ale bardzo ważna zasada – jeżeli podczas żeglugi w warunkach ograniczonej widzialności namiar relatywny na obiekt nie zmienia się, a dystans maleje, statki zbliżają się do siebie na kursach kolizyjnych. Praktycznie rzecz biorąc, taka konfiguracja na radarze mówi nam jasno: kursy statków przecinają się i, jeśli obaj utrzymają swoje kursy i prędkości, dojdzie do niebezpiecznego zbliżenia lub kolizji. To się zdarza częściej, niż się wydaje, szczególnie w rejonach o dużym natężeniu ruchu. Bardzo często młodzi nawigatorzy liczą, że skoro statki są daleko od siebie, to wszystko jest w porządku – a tu niestety właśnie taki układ bywa najbardziej podstępny. Podręczniki, np. IAMSAR czy Przepisy o zapobieganiu zderzeniom na morzu (COLREG), kładą duży nacisk na analizę ruchu na nakresie radarowym. Moim zdaniem, w praktyce warto zawsze na spokojnie zrobić kilka pomiarów, zobaczyć czy namiar się zmienia – jeśli nie, to trzeba zacząć działać. Przede wszystkim redukcja prędkości i sygnały dźwiękowe, a dalej podjęcie manewru unikowego zgodnie z COLREG. To jest coś, co powinno wejść w krew każdemu, kto pływa profesjonalnie. No i nie dać się zwieść pozorom – czasem to właśnie "brak zmian" na radarze jest największym ostrzeżeniem.