Na rysunku przedstawiono fragment

Tutaj mamy klasyczny przykład fragmentu spisu świateł. W praktyce żeglugowej taki spis to jedno z podstawowych narzędzi nawigatora, szczególnie podczas pływania w pobliżu wybrzeży czy wejść portowych. Opis zawiera przede wszystkim: unikalny numer światła (D2208), dokładne współrzędne geograficzne, charakterystykę światła (tu: Fl R 4s – czyli światło błyskowe czerwone co 4 sekundy), a także opis wyglądu konstrukcji (białą wieża z czerwonymi pasami), wysokość oraz dodatkowe uwagi pomocne w identyfikacji tego obiektu nawigacyjnego. Spisy świateł wydawane są przez narodowe urzędy hydrograficzne (np. polski BHMW albo brytyjski UKHO) i są regularnie aktualizowane – to ważne, bo zmieniają się zarówno parametry świateł, jak i ich rozmieszczenie. W moim doświadczeniu, korzystanie z takiego spisu pozwala w nocy albo w trudnych warunkach szybko rozpoznać dane światło i potwierdzić swoją pozycję na mapie. Wielu początkujących nawigatorów lekceważy te publikacje, a to właśnie one często ratują przed poważnym błędem na trasie. Warto zawsze mieć najnowszą wersję pod ręką i czytać ją nie tylko w awaryjnych sytuacjach, ale też na co dzień, żeby nabrać wprawy w interpretowaniu opisów. Takie dane są zgodne z międzynarodowymi standardami IALA oraz SOLAS i są nieodzowne dla bezpieczeństwa żeglugi.