Który z zapisów jest prawidłowym oznaczeniem szerokości geograficznej określającej pozycję statku?

Dobra robota, bo wybrałeś dokładnie tę formę zapisu, którą powinno się stosować przy określaniu szerokości geograficznej. W nawigacji morskiej (i w ogóle w geodezji) szerokość geograficzną zapisujemy jako φ (czyli grecka litera fi), podając wartość w stopniach, minutach i sekundach, a następnie oznaczając kierunek – N (north, czyli północ) lub S (south, czyli południe) względem równika. Tutaj masz φ=34°23’30’’ N, czyli szerokość geograficzna 34 stopnie 23 minuty i 30 sekund na północ od równika. To zapis zgodny z konwencją Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) oraz normami ICAO czy IHO. Użycie φ zamiast λ od razu wskazuje, że chodzi o szerokość (latitude, nie długość). Praktycznie – jeżeli trafisz na mapę morską czy wykonujesz jakąś sytuację awaryjną i musisz podać pozycję statku, to taki właśnie zapis jest zrozumiały dla każdego nawigatora. Co ciekawe – szerokość nie przekracza 90°, bo najwyżej możesz być na biegunie. Warto zwrócić uwagę, że w praktyce czasem zamiast sekund można podawać ułamki minut (np. 34°23,5’ N), ale oba sposoby są akceptowane – zależy od precyzji pomiaru. Z mojego doświadczenia przyda się zapamiętać, że szerokość to zawsze φ i kierunek N lub S – a długość to λ i kierunki E albo W. To może się wydawać drobiazg, ale w pracy na morzu albo przy koordynacji akcji SAR nie ma miejsca na pomyłki, bo każda minuta czy sekunda pozycji to realna odległość na mapie.