Na rysunku przedstawiono głowicę tłokowego silnika spalinowego

To jest klasyczny przykład głowicy silnika tłokowego, gdzie wałek rozrządu znajduje się w kadłubie i napędza zawory za pomocą popychaczy, dźwigni oraz popychaczy drążkowych. Sam rysunek świetnie to pokazuje – widoczna jest długa dźwignia, która przekazuje ruch z dołu silnika do zaworów w głowicy. W tej konstrukcji wałek rozrządu jest umiejscowiony nisko, bliżej wału korbowego, co było powszechne w starszych silnikach OHV (overhead valve). Taki układ rozrządu jest dość prosty w obsłudze i tańszy w produkcji, chociaż ustępuje nowoczesnym rozwiązaniom pod kątem precyzji sterowania czasami otwarcia zaworów. Z mojego doświadczenia, silniki z tym układem są wyjątkowo trwałe i odporne na zaniedbania serwisowe, dlatego do dziś można je spotkać w silnikach przemysłowych, traktorach oraz niektórych klasycznych samochodach. Dobrą praktyką w serwisowaniu tego typu silników jest regularna kontrola luzów zaworowych i smarowania popychaczy – to podstawa długowieczności. Warto też wiedzieć, że takie rozwiązanie jest mniej podatne na zerwanie paska czy łańcucha rozrządu, bo sam wałek znajduje się bliżej napędu wału korbowego. Ogólnie rzecz biorąc, to rozwiązanie jest solidne, choć już rzadko spotykane w nowych autach osobowych.