Co oznacza informacja „bi-amp” podana na tabliczce znamionowej pasywnego zestawu głośnikowego?

Termin „bi-amp” oznacza, że zestaw głośnikowy może być zasilany dwoma osobnymi sygnałami – jednym dla sekcji wysokotonowej, a drugim dla średniotonowej (i/lub niskotonowej). To rozwiązanie jest często spotykane w profesjonalnym nagłośnieniu scenicznym oraz w systemach Hi-Fi z wyższej półki. W praktyce bi-amping polega na użyciu dwóch niezależnych wzmacniaczy – każdy z nich napędza konkretną sekcję głośnika, oddzielnie dla wysokich i średnich (lub niskich) częstotliwości. Dzięki temu unika się problemów związanych z pasywną zwrotnicą, jak np. straty mocy czy niekontrolowane przesunięcia fazowe. Osobiście uważam, że takie rozwiązanie daje dużą kontrolę nad brzmieniem i pozwala bardziej precyzyjnie dopasować charakterystykę pracy poszczególnych przetworników. Wielu realizatorów dźwięku docenia fakt, że można korygować, a czasem nawet ratować dynamikę lub selektywność miksu, ustawiając niezależnie czułość albo filtrację w obrębie wybranych pasm. Warto pamiętać, że do bi-ampingu wymagane jest odpowiednie okablowanie oraz aktywna zwrotnica (czyli crossover), by rozdzielić sygnały jeszcze przed wzmacniaczami. Na rynku dostępnych jest wiele kolumn z taką opcją, bo daje to naprawdę sporo elastyczności – i w studiu, i na scenie. To nie jest tylko marketingowy trik: widać realną poprawę w dynamice, rozdzielczości oraz wyrazistości dźwięku. Bi-amping to już praktycznie standard wśród profesjonalnych systemów nagłośnieniowych.