Którym z wymienionych skrótów określa się douszne systemy monitorowe?

Skrót IEM oznacza In-Ear Monitoring, czyli systemy monitorowe douszne. To rozwiązanie stało się praktycznie standardem na scenach koncertowych oraz w profesjonalnych studiach nagrań. Dzięki IEM muzycy i realizatorzy dźwięku mogą słuchać swojego miksu bezpośrednio w słuchawkach dousznych, eliminując przy tym pogłos sceniczny, sprzężenia mikrofonowe czy hałas otoczenia. Takie systemy są bardzo elastyczne – można indywidualnie dopasować miks dla każdego muzyka, a do tego zapewniają znacznie lepszą ochronę słuchu niż tradycyjne monitory podłogowe, bo pozwalają grać ciszej przy zachowaniu czytelności dźwięku. Moim zdaniem, dla wokalistów i instrumentalistów korzystających z ruchu scenicznego to wręcz niezbędna technologia. W praktyce IEM to po prostu zestaw nadajnik–odbiornik, gdzie miks stereo lub mono trafia bezprzewodowo do artysty. Osobiście widziałem, jak nawet w mniejszych klubach coraz częściej stosuje się IEM-y, bo to zwiększa komfort grania i zmniejsza bałagan na scenie. To naprawdę duży krok do przodu, jeśli chodzi o kontrolę nad dźwiękiem na koncertach. Jeśli ktoś myśli o profesjonalnej pracy w branży audio, znajomość działania i konfiguracji systemów IEM to absolutna podstawa. Branżowe standardy, na których się opierają te systemy, to m.in. UHF, cyfrowe przetwarzanie sygnału i funkcje personalizacji miksu.