Regulując dobroć „Q” korektora parametrycznego wpływa się

Dobroć „Q” w korektorze parametrycznym to taki trochę magiczny parametr, który pozwala precyzyjnie określić, jak szerokie lub wąskie będzie korygowane pasmo częstotliwości wokół ustalonej częstotliwości środkowej. Im wyższe Q, tym korekcja dotyczy węższego fragmentu widma – czasami przydaje się to na przykład przy usuwaniu bardzo konkretnych zakłóceń albo rezonansów w miksie. Niskie Q sprawia, że pasmo regulacji szeroko się rozciąga, więc wpływasz wtedy na szerszy zakres dźwięków. W praktyce na konsolecie czy w programie do obróbki dźwięku pozwala to zarówno na precyzyjne 'polowanie' na drażniące częstotliwości, jak i na łagodne, szerokie korekty, np. ocieplenie wokalu albo pozbycie się lekkiego dudnienia. Branżowo rzecz biorąc, staraj się pamiętać, że Q nie ma żadnego wpływu na poziom sygnału wejściowego czy zmianę samej częstotliwości środkowej – to osobne „gałki”. Z mojego doświadczenia, regulowanie szerokości pasma to absolutnie podstawowa umiejętność podczas strojenia systemów nagłośnieniowych czy miksowania. W literaturze i dokumentacji producentów znajdziesz dokładnie takie samo podejście – Q = pasmo regulowane. W praktyce, jeśli chcesz zrobić tzw. notch filter, ustawiasz bardzo wysokie Q, a jeśli zależy Ci na subtelnych zmianach, lepiej zostawić Q niskie. Warto poeksperymentować, bo uszy pamiętają takie niuanse lepiej niż teoria.