Który z wymienionych kodeków stosowany jest w plikach o rozszerzeniu .ogg?

Vorbis to kodek otwartoźródłowy, który najczęściej łączy się właśnie z plikami o rozszerzeniu .ogg. Samo rozszerzenie .ogg odnosi się do kontenera Ogg, który pozwala na przechowywanie różnych strumieni multimedialnych, ale w praktyce dominuje w nim właśnie dźwięk zakodowany przez Vorbis. Co ciekawe, format ten jest całkowicie wolny od patentów (przynajmniej tak twierdzi organizacja Xiph.Org, która go rozwijała), więc często wykorzystywano go w projektach open source, grach i aplikacjach, gdzie liczy się swoboda dystrybucji i brak ograniczeń prawnych. Ja sam kojarzę, że sporo gier indie oraz serwisów radiowych online korzystało z Ogg Vorbis, bo dawał bardzo dobrą jakość dźwięku przy niewielkich rozmiarach plików – czasem lepiej niż popularny MP3. W praktyce, jeśli widzisz plik .ogg, to niemal pewne, że masz do czynienia właśnie z dźwiękiem w Vorbisie. Chociaż kontener Ogg może obsługiwać też inne kodeki (np. FLAC czy Theora dla wideo), to jednak w zastosowaniach muzycznych Ogg Vorbis stał się swego rodzaju standardem, szczególnie w środowiskach linuksowych czy open source. Warto o tym pamiętać, zwłaszcza jeśli samemu kiedyś przyjdzie Ci kodować audio do formatu .ogg – domyślnym wyborem będzie Vorbis.