Jak nazywa się złącze słupa z oczepem, przedstawione na rysunku?

To jest właśnie klasyczny przykład czopa pełnego, stosowanego przy łączeniu słupa z oczepem w konstrukcjach drewnianych – szczególnie w budownictwie szkieletowym. Czop pełny to takie złącze, gdzie cała szerokość elementu pionowego (czyli słupa) wchodzi w odpowiednio wyciętą gniazdę oczepu. Takie rozwiązanie ma swoje zalety, przede wszystkim zapewnia doskonałe przenoszenie sił pionowych, zwłaszcza wtedy, gdy działają znaczne obciążenia od konstrukcji dachu czy stropu. Z mojego doświadczenia wynika, że to złącze jest też bardzo odporne na odkształcenia poprzeczne – po prostu nie ma tendencji do rozchylania się i trzyma się sztywno, jeśli dobrze je spasować. W normach branżowych (jak PN-B-03150) i w podręcznikach do technologii drewna, czop pełny jest rekomendowany tam, gdzie liczy się trwałość, bezpieczeństwo i precyzja wykonania. Stolarze często podkreślają, że dobrze wykonany czop pełny minimalizuje ryzyko pękania drewna wokół gniazda, bo siły są rozłożone równomiernie na szerokości słupa. W praktyce, czop pełny jest prawie standardem w tradycyjnych konstrukcjach, na przykład w drewnianych domach zrębowych i zabytkowych szkieletach. Warto też pamiętać, że precyzja wykonania jest tu bardzo ważna – jeżeli coś nie będzie spasowane, cały sens tej techniki się gubi.