Główną metodą ochrony kanałów przed zanieczyszczeniem jest ich czyszczenie. Aby osiągnąć odpowiedni efekt czyszczenia, gdy osady nie są zbite, konieczne jest zapewnienie prędkości przepływu wynoszącej

Odpowiedź 1,0-1,2 m/s jest prawidłowa, ponieważ to zakres prędkości, który jest zalecany do skutecznego płukania kanałów w przypadku, gdy osady nie są zbite. Prędkość ta umożliwia osiągnięcie odpowiedniej energii hydraulicznej, która jest potrzebna do mobilizacji osadów z dna kanału. Płukanie z tą prędkością pozwala na skuteczne usunięcie zanieczyszczeń, co jest kluczowe w utrzymaniu efektywności systemów kanalizacyjnych. W praktyce, takie prędkości są często stosowane w różnych instalacjach wodociągowych i kanalizacyjnych, w tym w systemach oczyszczania ścieków. Przykładem może być zastosowanie w oczyszczalniach ścieków, gdzie regularne płukanie rur i studzienek jest niezbędne do utrzymania ich sprawności. W ramach dobrych praktyk inżynieryjnych, prędkości w tym zakresie zapewniają nie tylko skuteczność płukania, ale także minimalizują ryzyko uszkodzenia infrastruktury, co mogłoby się zdarzyć przy wyższych prędkościach, takich jak 2,5-3,0 m/s. Dodatkowo, zgodnie z normami branżowymi, takich jak normy PN-EN dotyczące systemów kanalizacyjnych, utrzymanie prędkości w tym optymalnym zakresie jest kluczowe dla efektywności operacyjnej.