W gruntach piaszczystych wykonano cztery rowy o nieumocnionych skarpach i dnie. Zgodnie z danymi podanymi w tabeli korekty wymaga rów, którego pochylenie podłużne wynosi <br><br> <table><tr><th colspan="2">Wartości największych spadków podłużnych dla rowów o nieumocnionych skarpach i dnie</th></tr><tr><th>Rodzaj gruntu</th><th>Największe pochylenie podłużne</th></tr><tr><td>grunty piaszczyste</td><td>1,5 %</td></tr><tr><td>grunty piaszczysto-gliniaste, pylaste, gliniaste i ilaste</td><td>2,0 %</td></tr><tr><td>grunty gliniaste i ilaste</td><td>3,0 %</td></tr><tr><td>grunty skaliste</td><td>10,0 %</td></tr></table>

Poprawna odpowiedź to 2,0%. Zgodnie z normami inżynieryjnymi dotyczącymi budowy rowów w gruntach piaszczystych, największe dopuszczalne pochylenie podłużne dla rowów o nieumocnionych skarpach i dnie wynosi 1,5%. Przekroczenie tej wartości, jak w przypadku pochylenia wynoszącego 2,0%, może prowadzić do problemów z erozją skarp oraz destabilizacji struktury gruntu, co z kolei może wpłynąć na bezpieczeństwo konstrukcji i trwałość rowu. W praktyce, w projektowaniu rowów istotne jest uwzględnienie warunków gruntowych oraz ich właściwości fizycznych, co pozwala na dobranie odpowiednich parametrów. Zastosowanie się do tych standardów sprzyja poprawnemu funkcjonowaniu systemów odwadniających oraz minimalizuje ryzyko awarii. Widząc, że inne wartości (1,0%, 1,5% i 0,5%) są poniżej dopuszczalnego limitu, możemy stwierdzić, że nie wymagają one korekty, co potwierdza, że odpowiedź 2,0% jest jedyną wymagającą poprawek w kontekście przedstawionych danych.