Na rysunku przedstawiono pracowników przygotowujących podłoże pod ułożenie kostki brukowej, prowadząc listwę profilującą

Odpowiedź „po prowadnicach” jest jak najbardziej trafiona i zgodna z praktyką brukarską. Listwa profilująca, zwana też często łatą, prowadzona jest właśnie po stalowych lub aluminiowych rurach (prowadnicach), które układa się na odpowiedniej wysokości, żeby uzyskać idealny poziom podsypki lub podbudowy pod kostkę brukową. Takie prowadnice umożliwiają bardzo precyzyjne wyrównanie warstwy podsypkowej, eliminując ryzyko powstania nierówności, które później odbiłyby się na jakości ułożonej nawierzchni. To chyba najbardziej popularna metoda profilowania, polecana zarówno przez producentów materiałów brukarskich, jak i przez doświadczonych brukarzy – nie jest to sztuka dla sztuki, tylko gwarancja trwałości i estetyki nawierzchni. Z mojego doświadczenia wynika, że nawet przy drobnych niuansach technologicznych, brak prowadnic prowadzi prawie zawsze do błędów, które potem ciężko naprawić. Warto wiedzieć, że ta technika jest zalecaną praktyką w wytycznych technicznych ITB oraz w normach, np. PN-EN 13242 czy PN-EN 1338, gdzie podkreśla się rolę prawidłowego przygotowania podbudowy dla stabilności kostki. Oczywiście, są też systemy automatyczne czy niwelatory, ale w praktyce budowy chodników czy podjazdów wszyscy opierają się na klasycznych prowadnicach – to prostota, skuteczność i niezawodność. Dobrze opanować tę metodę, bo jej poprawne wykonanie to podstawa sukcesu w brukarstwie.