Na odcinku drogi głównej ruchu przyśpieszonego na podstawie pomiaru wartości współczynnika tarcia oznaczono właściwości przeciwpoślizgowe wybranego pasa jezdni. Uzyskana w wyniku badania wartość miarodajnego współczynnika tarcia wynosi 0,31. Na podstawie danych zamieszczonych w tabeli oceń stan nawierzchni drogi na badanym odcinku. <br><br> <table><tr><th rowspan="2">Klasa</th><th rowspan="2">Ocena stanu nawierzchni</th><th colspan="2">Miarodajny współczynnik tarcia, przy prędkości 60km/h</th></tr><tr><td>Drogi klasy A i S</td><td>Drogi klasy GP i pozostałe</td></tr><tr><td>A</td><td>Stan dobry</td><td>≥ 0,49</td><td>≥ 0,41</td></tr><tr><td>B</td><td>Stan zadowalający</td><td>0,36 ÷ 0,48</td><td>0,36 ÷ 0,40</td></tr><tr><td>C</td><td>Stan niezadowalający</td><td>0,29 ÷ 0,35</td><td>0,29 ÷ 0,35</td></tr><tr><td>D</td><td>Stan zły</td><td>≤ 0,28</td><td>≤ 0,28</td></tr></table>

Wartość miarodajnego współczynnika tarcia wynosząca 0,31 oznacza, że nawierzchnia drogi ma ograniczone właściwości przeciwpoślizgowe. Zgodnie z obowiązującymi normami, dla dróg klasy GP oraz innych, wartość współczynnika tarcia w przedziale 0,29-0,35 klasyfikuje nawierzchnię jako niezadawalającą. Oznacza to, że w warunkach mokrej nawierzchni lub przy oblodzeniu, pojazdy mogą mieć trudności z utrzymaniem przyczepności, co zwiększa ryzyko wypadków. W praktyce, taki stan nawierzchni wymaga natychmiastowych działań, takich jak poprawa struktury drogi, w tym zastosowanie materiałów o lepszych właściwościach związanych z tarciem, oraz regularne monitoring stanu nawierzchni. Wdrożenie skutecznych strategii zarządzania ruchem, takich jak oznakowanie ostrzegawcze w miejscach o niższej przyczepności, również może przyczynić się do zwiększenia bezpieczeństwa użytkowników dróg. Przykłady zastosowania tej wiedzy obserwuje się w krajach, które przyjęły rygorystyczne normy dotyczące utrzymania nawierzchni dróg, co przekłada się na niższe wskaźniki wypadków drogowych.