Do zasypania rur z tworzyw sztucznych <b>nie należy</b> stosować

Wybór torfu jako materiału niewłaściwego do zasypywania rur z tworzyw sztucznych to zdecydowanie dobra decyzja. Torf jest bardzo lekki, mocno nasiąka wodą, a co najgorsze – z czasem ulega silnej degradacji i osiada. Skutkuje to powstawaniem pustek pod rurą, a potem jej ugięciami lub nawet pęknięciami. Takie grunty organiczne nie gwarantują stabilnego podparcia i to jest jedna z pierwszych rzeczy, o których mówią fachowcy podczas szkoleń z montażu sieci wodociągowych czy kanalizacyjnych. W instrukcjach producentów rur z tworzyw sztucznych oraz w wytycznych norm budowlanych, takich jak PN-EN 1610, torf i gleby organiczne wyraźnie są wymienione jako nieodpowiednie do podsypywania i zasypywania rur. Dla przykładu – podczas napraw sieci często spotykałem się z problemami ułożenia rur właśnie w glebach torfowych, gdzie po kilku latach wszystko siadało i trzeba było robić kosztowne poprawki. Do zasypu najlepiej używać piasków i żwirów – zapewniają odpowiednią nośność, łatwo je zagęścić i nie powodują niekontrolowanego osiadania. Żadna profesjonalna ekipa nie pozwoliłaby sobie na stosowanie torfu w tym celu, to takie podstawy praktyki terenowej.