Uzupełnianie ubytków w okładzinie z kamieni porowatych należy wykonać z wykorzystaniem

Uzupełnianie ubytków w okładzinie z kamieni porowatych rzeczywiście powinno się wykonywać przy użyciu kitów mineralnych. To rozwiązanie jest zgodne z wytycznymi konserwatorskimi oraz dobrą praktyką branżową, która zakłada, że materiały naprawcze muszą być możliwie jak najbardziej zbliżone do oryginalnych. Kity mineralne mają właściwości fizykochemiczne bardzo podobne do kamieni porowatych, przez co nie zaburzają naturalnej mikrowentylacji oraz nie wprowadzają naprężeń związanych z inną rozszerzalnością cieplną. Moim zdaniem, bardzo ważne jest też to, że kity mineralne pozwalają na oddychanie okładziny – para wodna czy wilgoć nie zostaje zamknięta wewnątrz kamienia, co często prowadzi do powstawania wykwitów solnych albo pękania. Dodatkowo, przy naprawach elewacji z piaskowca, trawertynu czy wapienia kit mineralny daje się barwić i fakturować, uzyskując efekt bardzo zbliżony do oryginału – takiego czegoś nie da się zrobić przy użyciu żywic czy klejów syntetycznych. W dokumentacjach technicznych i kartach obiektów zabytkowych prawie zawsze znajdziesz zalecenie stosowania kitów mineralnych właśnie z tych powodów. W codziennej praktyce, szczególnie przy renowacjach, to podstawowy wybór – łatwe w aplikacji, nie powodują degradacji kamienia i są całkowicie kompatybilne z materiałem okładziny. Sam miałem okazję widzieć, jak źle kończą się próby użycia żywic – po paru latach okładzina dosłownie "oddycha" tym, co się w nią wstrzyknęło i całość zaczyna się kruszyć. Kity mineralne są po prostu najbezpieczniejsze i najtrwalsze.