Jedną z przyczyn pojawienia się na tynku wapiennym brunatnych plam może być

Prawidłowa odpowiedź to zastosowanie piasku zanieczyszczonego pirytem. To właśnie obecność pirytu, czyli siarczku żelaza, w piasku używanym do wykonywania tynków wapiennych bardzo często prowadzi do powstawania charakterystycznych brunatnych lub rdzawych plam na powierzchni tynku nawet po kilku tygodniach czy miesiącach od zakończenia prac. Pyryt pod wpływem wilgoci i tlenu ulega utlenianiu, a produkty tej reakcji (np. siarczan żelaza) migrują na powierzchnię, tworząc przebarwienia. W praktyce budowlanej zawsze powinniśmy wybierać piasek, który jest wolny od domieszek chemicznych, minerałów czy substancji mogących wchodzić w reakcje z wapnem albo wodą – to podstawa jakościowego tynku i zgodność z normami, np. PN-EN 13139. Właśnie dlatego tak istotne są badania laboratoryjne piasku przed jego użyciem, a doświadczony wykonawca, moim zdaniem, od razu wyczuje, że coś jest nie tak z surowcem – choćby po zapachu lub wyglądzie. Branżowe dobre praktyki mówią, żeby unikać piasku z miejsc, gdzie występują rudy żelaza, i zawsze korzystać z renomowanych dostawców. Z mojego doświadczenia, niestety, takie błędy zdarzają się najczęściej wtedy, gdy ktoś oszczędza na materiale lub nie sprawdza jego składu. Lepiej dopłacić do porządnego kruszywa niż potem martwić się plamami, które trudno usunąć bez poważnych ingerencji w tynk.