Określ rodzaj rozdrobnienia dla wielkości ziaren powyżej 100 mm, uzyskanych w czasie rozdrabniania.

Określenie „grube” w kontekście rozdrabniania materiałów odnosi się do pierwszego etapu procesu, gdzie uzyskuje się ziarna o największych wymiarach – właśnie powyżej 100 mm. Takie rozdrabnianie jest typowe na początku obróbki surowców, na przykład w kamieniołomach, kopalniach czy przy wstępnym kruszeniu rud metali. W praktyce, rozdrabnianie grube stosuje się tam, gdzie materiał wyjściowy jest naprawdę masywny i wymaga tylko rozłupania na mniejsze bryły umożliwiające dalszą, bardziej precyzyjną obróbkę. W wielu branżach, np. budowlanej czy górniczej, rozróżnienie na grube, średnie i drobne rozdrabnianie jest fundamentalne dla właściwego doboru maszyn – kruszarki szczękowe, stożkowe czy młynki dobierane są właśnie pod kątem wielkości uzyskiwanych ziaren. Moim zdaniem dobrze jest pamiętać, że określenia te są też powiązane z efektywnością procesu – zbyt wczesne przejście do drobnego mielenia zwiększa koszty energetyczne i zużycie maszyn. W standardach branżowych (np. PN-EN) bardzo często spotyka się przedziały granulacji i właśnie 100 mm to taka graniczna wartość, od której zaczynają się ziarna „grube”. Często początkujący mylą te pojęcia, a przecież bez ich znajomości trudno dobrze zaprojektować linię technologiczną.