Czynnością, która zachodzi jako ostatnia w przebiegu technologicznym przygotowania szkliwa surowego, jest

Odżelazienie zawiesiny szkliwa to rzeczywiście ostatni krok w przebiegu technologicznym przygotowania szkliwa surowego, i moim zdaniem nie wolno tego etapu pomijać, jeśli mamy na myśli wysoką jakość końcowego produktu. Usunięcie drobin żelaza (a raczej tlenków żelaza lub cząstek żelazistych), które mogą się dostać do szkliwa podczas mielenia czy transportu, jest kluczowe, bo nawet niewielka ich ilość potrafi zabarwić szkliwo na niepożądany kolor albo wpłynąć na właściwości fizykochemiczne powłoki. Najczęściej stosuje się separatory magnetyczne, które wyłapują te zanieczyszczenia. W praktyce przemysłowej to już właściwie standard – praktycznie każda większa linia do produkcji szkliwa ma wbudowane odżelaziacze przed magazynowaniem czy dalszym przetwarzaniem. Dobrze przeprowadzone odżelazienie przekłada się nie tylko na estetykę, ale i na lepszą odporność chemiczną szkliwa – mniej defektów, mniej reklamacji i większa satysfakcja odbiorców. No i zawsze lepiej zrobić to na końcu, bo gdyby odżelaziać wcześniej, to późniejsze operacje mogłyby wprowadzić nowe zanieczyszczenia i cała robota na nic. Tak więc, końcowa kontrola i oczyszczenie to podstawa, szczególnie gdy zależy nam na jakości zgodnej ze standardami branżowymi i powtarzalności procesu.