Fenoplasty zalicza się do tworzyw

Fenoplasty zdecydowanie zaliczamy do grupy tworzyw termoutwardzalnych, czyli takich, które po uformowaniu i całkowitym utwardzeniu tracą zdolność do ponownego uplastyczniania pod wpływem temperatury. Ich struktura sieciowa powstaje w trakcie reakcji polikondensacji, gdzie łączą się fenol i formaldehyd, dając bardzo stabilną, trwale usieciowaną strukturę. Z mojego doświadczenia wynika, że fenoplasty są wykorzystywane głównie tam, gdzie liczy się odporność na wysokie temperatury oraz na chemikalia – typowe przykłady to korpusy aparatów elektrycznych, uchwyty narzędzi, płyty laminatowe czy elementy silników elektrycznych. Bardzo istotne jest to, że po utwardzeniu fenoplasty praktycznie nie palą się, a nawet jeśli ulegną zwęgleniu, nie kapią i nie topią się, co jest ogromną zaletą w branży elektroenergetycznej czy AGD. Moim zdaniem, nie każdy o tym wie, ale fenoplasty są też bazą dla popularnych laminatów (np. bakelit), które swego czasu były synonimem nowoczesności w sprzęcie RTV. Według normy PN-EN ISO 1043-4, fenoplasty to klasyczne duroplasty, stąd ich miejsce wśród materiałów termoutwardzalnych jest bezapelacyjne.