Jeżeli proces przetwarzania tworzyw sztucznych należy prowadzić w zakresie temperatur od 99,5°C do 110°C, to używając miernika temperatury w skali Kelvina (K) musi mieć on dokładność co najmniej

Bardzo dobrze, bo w tej sytuacji chodzi w praktyce o kontrolę temperatury w dość wąskim zakresie, czyli od 99,5°C do 110°C. Różnica wynosi dokładnie 10,5°C. Teraz, gdy używamy miernika w skali Kelvina, to skala ta ma dokładnie taką samą jednostkę „wielkości” co stopień Celsjusza, tylko przesunięcie punktu zerowego jest inne. Tak więc, dokładność 0,5 K oznacza, że możemy mierzyć temperaturę z dokładnością do pół stopnia – a to w zupełności wystarcza, żeby wyłapać nawet drobne wahania w trakcie procesu przetwarzania tworzyw sztucznych. W branży tworzyw sztucznych często mówi się, że precyzja pomiaru musi być co najmniej dwa razy lepsza niż tolerancja procesu – moim zdaniem 0,5 K to właśnie taka rozsądna wartość. Zbyt mała dokładność, np. 1 K albo 5 K, sprawiłaby, że moglibyśmy przeoczyć istotne odchylenia temperatury, co może mieć wpływ na jakość produktu. Z drugiej strony, przesadne wymagania (np. 0,1 K) generują niepotrzebne koszty, bo takie czujniki są drogie i często niepotrzebne w zwykłych zastosowaniach przemysłowych. Generalnie, w praktyce przemysłowej stosuje się podobne zasady doboru aparatury pomiarowej, żeby zapewnić niezawodność, powtarzalność i jednocześnie nie przesadzać z kosztami. Warto wiedzieć, że różne normy przemysłowe, jak np. PN-EN ISO 9001, kładą nacisk na odpowiedni dobór sprzętu pomiarowego w zależności od wymagań procesu.