Zapach z grupy oznaczonej symbolem G może być spowodowany zawartością w wodzie <br><br> <table><tr><th>Grupa zapachów</th><th>Symbol</th><th>Pochodzenie</th><th>Zapach</th></tr><tr><td>roślinny</td><td>R</td><td>obecność substancji organicznych nie będących w stanie rozkładu</td><td>ziemisty, kwiatowy</td></tr><tr><td>gnilny</td><td>G</td><td>obecność substancji organicznych w stanie rozkładu gnilnego</td><td>stęchły, fekalny</td></tr><tr><td>specyficzny</td><td>S</td><td>obecność substancji nie występujących normalnie w wodach naturalnych</td><td>nafty, chloru</td></tr></table>

Siarkowodór, będący produktem rozkładu organicznego w warunkach beztlenowych, jest kluczowym składnikiem odpowiedzialnym za zapach charakterystyczny dla grupy oznaczonej symbolem G. W procesach naturalnych, takich jak rozkład materii organicznej w zbiornikach wodnych, siarkowodór powstaje w wyniku działalności mikroorganizmów, które rozkładają substancje organiczne w warunkach braku tlenu. Ten gaz ma intensywny, nieprzyjemny zapach, porównywany do woni zgniłych jaj, i jest wskaźnikiem obecności zanieczyszczeń organicznych w wodzie. W kontekście monitorowania jakości wód, analiza obecności siarkowodoru jest istotna dla oceny stanu ekologicznego zbiorników wodnych oraz ich potencjalnej toksyczności dla organizmów wodnych. W branży wodociągowej i kanalizacyjnej normy jakości wody, takie jak te określone w dyrektywach Unii Europejskiej, nakładają obowiązek monitorowania obecności substancji powodujących nieprzyjemne zapachy, co bezpośrednio odnosi się do siarkowodoru. Zrozumienie roli siarkowodoru w kontekście ekologicznym i sanitarnym ma kluczowe znaczenie dla zarządzania jakością wód.