Zjawisko opisane w ramce to <br><br> <table><tr><td>Jeżeli w wodzie zostanie rozpuszczona α-D-glukopiranoza, to roztwór tuż po rozpuszczeniu wykazuje skręcalność właściwą [α]D= +112,2°, lecz w miarę upływu czasu skręcalność ta stopniowo spada do wartości charakterystycznej w stanie równowagi, mianowicie [α]D= +52,7°</td></tr></table>

Mutarotacja to ciekawa sprawa, bo chodzi o to, jak zmienia się skręcalność światła w roztworach cukrów. Taki przykład jak α-D-glukopiranoza świetnie to pokazuje – jej skręcalność zmienia się z +112,2° do +52,7°. Chodzi o to, że te zmiany są związane z równowagą pomiędzy różnymi formami cukru, czyli α i β, które mają różne kształty. Zrozumienie tego, jak działa mutarotacja, jest ważne w chemii organicznej i w przemyśle spożywczym, bo może wpływać na jakość produktów. Na przykład, przy produkcji syropów glukozowych, trzeba to dobrze monitorować, żeby syrop miał odpowiedni smak i wygląd. W laboratoriach chemicznych też często badają mutarotację, co jest standardową praktyką przy analizie cukrów.