Czynność, polegająca na podłużnym nadcięciu końcowej części materiału plecionkarskiego, to

Nadłupywanie to taka czynność, która naprawdę często pojawia się podczas pracy z materiałami do wyplatania—czy to wikliną, czy innym surowcem plecionkarskim. Chodzi tu o to, żeby podłużnie naciąć końcówkę pręta czy taśmy, zwykle przy użyciu noża albo specjalnego narzędzia, co sprawia, że materiał staje się bardziej elastyczny oraz łatwiej daje się kształtować, zwłaszcza przy zaczynaniu lub kończeniu wyplotu. Moim zdaniem to w ogóle podstawa, kiedy chcemy uzyskać równe, mocne zakończenie koszyka albo innego wyrobu. W dobrych praktykach, na przykład według podręczników dla plecionkarzy czy instrukcji rzemieślniczych, zawsze podkreśla się, żeby nadłupanie było wykonane precyzyjnie, nie za głęboko, żeby nie osłabić zbytnio materiału, ale na tyle, żeby końcówka dała się ładnie ułożyć czy rozszczepić. W praktyce, nadłupywanie pozwala też na uniknięcie nieestetycznego pękania materiału przy wyginaniu, a także umożliwia uzyskanie różnych efektów dekoracyjnych—na przykład przy wyplataniu denek albo obrzeży koszy. Co ważne, w tej branży bardzo liczy się staranność i takie właśnie proste zabiegi mają kluczowe znaczenie dla końcowego efektu. Spotkałem się nawet z opinią starszych rzemieślników, że dobrze nadłupana końcówka to połowa sukcesu w solidnym wyplataniu.