Woda w drewnie, która wypełnia przestrzenie międzykomórkowe, to woda

Prawidłowo, woda wolna to właśnie ta, która wypełnia przestrzenie międzykomórkowe w drewnie. Mówiąc nieco prościej – to ta część wody, którą drewno najłatwiej oddaje podczas suszenia, bo nie jest trwale związana z tkanką komórkową. Fachowo rzecz ujmując, woda wolna znajduje się głównie w światłach komórek i naczyniach, nie jest powiązana wiązaniami chemicznymi czy siłami powierzchniowymi z substancją drzewną. To właśnie dlatego, podczas procesu technicznego suszenia drewna, na początku usuwana jest właśnie ta woda. Jest to istotne chociażby przy produkcji tarcicy konstrukcyjnej – zbyt wysoka zawartość wody wolnej może powodować gnicie, rozwój grzybów i ogólnie obniżać trwałość drewna. Z mojego doświadczenia wynika, że kontrolowanie poziomu wody wolnej, szczególnie w tartaku albo na magazynie, ma ogromny wpływ na jakość materiału i późniejszą obróbkę. Warto pamiętać, że po usunięciu wody wolnej zostaje jeszcze woda związana – jej pozbycie się jest już dużo trudniejsze i wymaga energii albo specjalnych metod. W normach PN-EN dotyczących suszenia czy konserwacji drewna zawsze rozróżnia się te rodzaje wody i na tym opierają się zalecenia technologiczne.