Na rysunku kłody cyfrą 3 oznaczono przekrój drewna

Odpowiedź styczny jest jak najbardziej trafiona i wynika z tego, jak rozcina się kłodę drewna, żeby uzyskać różne rodzaje przekrojów. Przekrój styczny powstaje wtedy, gdy cięcie przebiega równolegle do słojów rocznych, ale jednocześnie nie przechodzi przez oś kłody – czyli nie jest promieniowy. Praktycznie rzecz biorąc, taki przekrój często spotykany jest w tartakach przy produkcji desek o specyficznych właściwościach wizualnych i mechanicznych. Moim zdaniem właśnie przekrój styczny najbardziej oddaje naturalną strukturę drewna, pokazując wyraźnie układ słojów i daje ciekawe efekty estetyczne, które są wykorzystywane np. w stolarstwie artystycznym czy przy produkcji podłóg. Zauważyłem też, że drewno cięte w ten sposób jest bardziej podatne na paczenie, co trzeba brać pod uwagę przy projektowaniu wyrobów drewnianych zgodnie z normami PN-EN dotyczących konstrukcji drewnianych. Z punktu widzenia praktyki – dobrze znać różnice między przekrojami, bo to pozwala lepiej dobierać materiał do konkretnego zastosowania i unikać podstawowych błędów przy obróbce drewna. W literaturze fachowej i na rynku drewna przekrój styczny czasem określa się jako „tangencjalny”, co też warto zapamiętać. Generalnie, kto zacznie rozpoznawać przekroje słojów, temu łatwiej będzie ocenić jakość i właściwości materiału przed zakupem czy dalszą obróbką.